Stationsstraat 135, 3851 ND Ermelo

Jouw Wereld

ik stond alleen…gesprek2

Toen vond ik mensen

Die konden luisteren

En me begrepen

Nu durf ik erover te praten.


Mijn ouders zeggen dat ik nu zelf keuzes moet leren maken,plaatje4

maar als ik alleen thuis ben kan ik de computer gewoon niet uitzetten.

 

 


Niemand moet mij,plaatje1

wie geeft er nu om mij.

Ik ben niks waard!

 

 


Ik ben zo moe. Ik ga wel op tijd naar bed, daar ligt het niet aan,

maar slapen doe ik niet.

Ik luister of ik haar hoor lopen naar de kelder of de koelkast.

Ik weet dat mijn moeder drinkt. Vaak ruim ik ‘s morgens eerst alles op en ga dan naar school.


Nou tot straks, veel plezier op school zei papa.

Maar toen ik van school kwam was hij dood.

Dat was niet eerlijk dat had hij niet beloofd.


Het is alsof ik in een liegplek woon: ik kan niet meer eerlijk zijn thuis.plaatje3-150x150

Ik kan niets zeggen over papa bij mama en bij mama over papa.

Papa zegt dat als ik 12 ben, ik zelf mag kiezen bij wie ik mag wonen, hoe kan dat nou.

Wat ik ook kies, ik doe altijd iemand pijn!

 


Kijk hem nou eens…

Natuurlijk mag je niemand buiten sluiten, maar kijk nou eens hem

zoals hij daar staat, dan snap je toch ook wel waarom hij wordt gepest?


Hij zit altijd op zijn kamer, loopt met muziekdopjes in zijn oren,

eet en slaapt, gooit zijn was op de grond en ik kan het opruimen.

Alsof het een hotel is hier.


Soms zal het best fijn zijn, als er iemand naar je luistert.

Wij willen naar:

je luisteren

met je praten

proberen samen een oplossing te vinden